-------Happy birthday-------
อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึง
วันเกิดน้องเม แล้วนะ
อายุ    19  แล้ว
โตขึ้นเยอะเลย
ตาลไม่รู้จะได้เป็นคนแรกที่ได้อวยพร 
วันเกิดเม รึป่าว
ปีนี้เรา ไม่ได้อยู่ด้วยกัน  เป็นปีแรก
ตาลกลัวว่า
เมื่อมีเริ่มต้น
มันก็จะมีครั้งต่อๆไป
คนอื่นๆ เค้าก็เป็นแบบนี้
ถ้าเราจะเป็นแบบคู่อื่น
ตาลก็จะทำให้.........ไม่ขัดใจเม
ตาลไม่รู้จะพูดอะไร
เม คือ คนที่สำคัญที่สุดเสมอ

วันนี้ถึงแม้  เมจะพูดแต่คำว่า
"วันนึงตาลจะเข้าใจ"
ตาลไม่รู้ว่าเพื่ออะไร  ถึงจะต้องรอ
ชีวิตคนเราไม่แน่นอน
คำพูดเม  มันจะไม่มีความหมายอะไรเลย
เมื่อวันที่ตาลไม่อยู่แล้ว
เหมือนตาลงัยที่ต่อให้ทำแค่ไหน
เมื่อตัดสินใจไปแล้ว
มันเหลือ แต่คำว่า  สายเกินไป
ถ้าวันนึง  ตาลลังเล  ที่จะไปเรียนต่อ ที่เม กา
เม  คงจะพูดว่า  ตาลไปเถอะ
คงไม่มีใครเห็นแก่ตัว  รั้งอีกฝ่ายไว้ได้หรอก
แต่ถ้าถามในมุมกลับกัน
วันที่ตาลตัดสินใจไป ตามที่เม บอกแล้ว
เมจะไม่พูด  ให้ตาลอยู่กับเมหรอ
ตาลเชื่อว่าเม  จะเสียใจที่พูดว่า  ให้ไป..........
เหมือนตาลตอนนี้
กลืนไม่เข้า    คายไม่ออก
จะโทษใคร    ในเมื่อพูดออกไปเอง
เจ็บปวดเอง.... ใครจะมาสนใจ
------------------------------------------------
ตาลหวังว่า
วันนึงตาลจะเข้าใจ
ว่าสิ่งที่เม ทำทั้งหมด
เป็นเพราะเมรัก ตาล
ไม่ใช่เพราะ เมรักตัวเอง
------------------------------------------------
เมื่อคืนเมโทรมา
ถามว่าทำไมตาลถึงเสียงสดใส
บอกให้ก็ได้
ตาลนั่งทำ โฟโต้ ช้อบ  รูปของตาล   
ให้คนที่ตาลรักอยู่งัย
เผื่อวันไหนเค้าเหงา
วันไหนที่คิดถึง
เค้ากลับมาดูจะได้รับรู้ว่า
  ตาลรักเค้ามากแค่ไหน...........
*Ps------------------------------------
ตาลขอไม่พูดคำว่า "เที่ยวให้สนุกนะ"
เพราะมันฝืนกับความรู้สึกที่ตาลมี
วันที่เม ก้าวขึ้นเครื่องบิน
ตาลขอไม่รับรู้อะไรอีกทั้งสิ้น
จะรอ จนกว่าวันนึง 
ตาลจะเข้าใจมันเอง.............................
สุดท้าย
ยังไม่ได้พูดคำนี้เลย
" สุ ข สั น ต์ วั น เ กิ ด น ะ จ๊ ะ ที่ รั ก "
 


ไม่ว่าเมจะเป็นยังงัย
เมก็ยังเป็นเม ของ ตาลและ ปังปอนด์ตลอดไป *