counter 6,842

Profile

sugarred

Calendar

September 2008
S M T W T F S
« Aug   Oct »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 

Tag Cloud

tm

Recent Readers

You!
Join storythai!

Liquor
Nutt-naliN
~*RAiNi3Ow*~THE KAY
PatTy9irL✿
ferbii
★ เด็กหญิงยิ้มแฉ่ง
NaNz
AN2GETHER4EVERTOM-DY-CLUB
kkkitty88
❤หญิงรักหญิง❤
LaDiiez-
MS.JOOB
SWTTSTBLCK
E ' MEL
endless - me :D
SUNSHINE
MoOPiNG™
|| JUPBs. ||| |*

Close*

 

 

 

 

 

 

'ปิดได'

 

0oจนกว่าเจ้าของไดจะหายดีo0

 

 

 

ปล.หวังว่าเรื่องเส้นขนานที่สุดปลายฟ้า คงไม่ใช่นิทานหลอกเด็ก

 

 

 

 

 

 

 

 

always luv u N' never over

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Close*

 

 

 

 

 

 

'ปิดได'

 

0oจนกว่าเจ้าของไดจะหายดีo0

 

 

 

ปล.หวังว่าเรื่องเส้นขนานที่สุดปลายฟ้า คงไม่ใช่นิทานหลอกเด็ก

 

 

 

 

 

 

 

 

always luv u N' never over

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Last sad Diary*

 

 

 

ถึงคุน.......

 

คุนคงเข้าใจผิด

ที่คิดว่าทุกอย่างเป็น'ศูนย์'

 

 

สำหรับเราความทรงจำดีๆ

และภาพทุกภาพยังคงอยู่เสมอ

แต่ถามว่ามีประโยชน์อะไร

 ที่เราจะตกอยู่ในวังวนแบบนี้

 

 

จะก้าวไปข้างหน้าได้หรือ??? 

หากยังมัวแต่พะวงและหันกลับมามองด้านหลัง

 

หากยิ่งรับรู้มากขึ้นเท่าไหร่

คนเราย่อมห่วงใยและกังวลมากขึ้นเท่านั้น

รอยยิ้มและอ้อมกอดเรายังมีให้คุนเสมอ เวลาที่คุนต้องการ

 

แต่ตอนนี้คุนมีคนที่ยืนข้างๆ

คนที่คุนต้องมองและเดินไปข้างหน้าพร้อมๆกัน

 

หากเข้าใกล้กันยิ่งกว่านี้  วันนึงคนของคุนก้คงต้องรับรู้....

เรื่องราว..ที่ยังคงดำเนินต่อไปไม่จบสิ้นของพวกเรา

ทั้งๆที่มันควรจะจบนานแล้ว

 

 

จำได้มั้ย...ตอนที่คุนเจอสมุดไดอารี่ของเรา....

คุนรู้สึกยังไง.....

(ตอนนี้มันอยู่ที่ไหนเราก้ยังไม่รุ้เรย

อาจเป็นเพราะเข้มแข็งพอที่จะลืมมันแล้วมั้ง)

 

 

เค้าจะไม่เจ็บปวดหรอ???

ไม่มีใครหรอก ที่จะไม่รู้สึกอะไรเรย...

เคยได้ยินมั้ย  ว่า 'ความเจ็บปวดที่สุด มักแฝงอยู่ใต้รอยยิ้มที่สวยงาม'

 

เราอาจเห็นแก่ตัวที่ปกป้องความรู้สึกของตัวเอง

แต่ยังมีอีกหลายๆคนที่จะสบายใจที่เราทำแบบนี้

 รวมทั้งตัวคุนเองด้วย

 

วันนี้คุนอาจไม่เข้าใจ

วันนึงคุนจะเข้าใจเอง.........

 

ปล* เรากำลังเลือกสีบ้านอยู่ ไม่ต้องสงสัยว่า

ผนัง หน้าต่าง บานประตู และรูปติดผนัง

ทุกสิ่งล้วนเป็นเรื่องราวของคุน...และ ปังปอนค์

 

เราไม่มีทางย้อนเวลากลับไปอีก

และคิดว่าถึงทำได้ก็จะ'ไม่ทำ'

เพราะคุนได้เจอในสิ่งที่ดีกว่าแล้ว

'เราอุ่นใจ'

 

สุดท้ายจริงๆ 

เราไม่เคยหยุดคิดถึง  ใครบางคน

เราไม่เคยหยุดห่วงใย ใครบางคน

และไม่เคยหยุดสนใจ เรื่องราว ของใครบางคน

แต่อย่าให้ต้องพูดว่า ไม่เคยหยุดรักเค้า เพราะมันจะทำร้าย...ทุกๆคน

 

ตอนนี้ เราก้ได้เปิดใจ ให้โอกาสตัวเองอีกครั้ง

ก้ไม่รู้จะไปกับแจ็คได้อีกแค่ไหน

นอกจากคุน   ก็มีแต่เค้าที่แหละที่ทนเราได้ 55+

และเข้าใจเราเสมอ ...

เราอาจรักเค้าได้ไม่เท่าคุน แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญ

เพราะอย่างที่แพรวมักพูดเสมอ...

 'คนที่เรารัก กับคนที่เราเลือก มันคนละคนกัน'

 

 

ไดหน้าที่ ทุกคนที่เข้ามาอ่านคง งงๆ (ถ้าอ่านจนจบนะ 55+)

ยกเว้นคงมีแต่ไอกุ๊ก หรือน้ำ ที่คงเข้าใจอะไรดี

กรุเชื่อว่า กรุทำดีที่สุดแล้ว

 

ไดอารี่เศร้าๆ หน้าสุดท้าย............................................

ต่อไป คุนจะเห็นแต่รอยยิ้มของเจ้าของไดแล้วนะคะ

 

C U Soon!!!!!!!!! สบายใจที่ได้พูดออกมา..........

Edit*

คิดถึง ความ ทรงจำดี ๆ เพื่อเป็นการเติมพลังให้หัวใจ

ได้ 'พองโต' เพื่อเก็บอากาศที่สดชื่นส่งไปเลี้ยงทั่วร่างกาย....

 

 

 

 

 

ดูแลตัวเองด้วย นะ ไอ น้องเม........

 

 

 

 

 

Close*

 

 

 

 

 

 

'ปิดได'

 

0oจนกว่าเจ้าของไดจะหายดีo0

 

 

 

ปล.หวังว่าเรื่องเส้นขนานที่สุดปลายฟ้า คงไม่ใช่นิทานหลอกเด็ก

 

 

 

 

 

 

 

 

always luv u N' never over

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Last sad Diary*

 

 

 

ถึงคุน.......

 

คุนคงเข้าใจผิด

ที่คิดว่าทุกอย่างเป็น'ศูนย์'

 

 

สำหรับเราความทรงจำดีๆ

และภาพทุกภาพยังคงอยู่เสมอ

แต่ถามว่ามีประโยชน์อะไร

 ที่เราจะตกอยู่ในวังวนแบบนี้

 

 

จะก้าวไปข้างหน้าได้หรือ??? 

หากยังมัวแต่พะวงและหันกลับมามองด้านหลัง

 

หากยิ่งรับรู้มากขึ้นเท่าไหร่

คนเราย่อมห่วงใยและกังวลมากขึ้นเท่านั้น

รอยยิ้มและอ้อมกอดเรายังมีให้คุนเสมอ เวลาที่คุนต้องการ

 

แต่ตอนนี้คุนมีคนที่ยืนข้างๆ

คนที่คุนต้องมองและเดินไปข้างหน้าพร้อมๆกัน

 

หากเข้าใกล้กันยิ่งกว่านี้  วันนึงคนของคุนก้คงต้องรับรู้....

เรื่องราว..ที่ยังคงดำเนินต่อไปไม่จบสิ้นของพวกเรา

ทั้งๆที่มันควรจะจบนานแล้ว

 

 

จำได้มั้ย...ตอนที่คุนเจอสมุดไดอารี่ของเรา....

คุนรู้สึกยังไง.....

(ตอนนี้มันอยู่ที่ไหนเราก้ยังไม่รุ้เรย

อาจเป็นเพราะเข้มแข็งพอที่จะลืมมันแล้วมั้ง)

 

 

เค้าจะไม่เจ็บปวดหรอ???

ไม่มีใครหรอก ที่จะไม่รู้สึกอะไรเรย...

เคยได้ยินมั้ย  ว่า 'ความเจ็บปวดที่สุด มักแฝงอยู่ใต้รอยยิ้มที่สวยงาม'

 

เราอาจเห็นแก่ตัวที่ปกป้องความรู้สึกของตัวเอง

แต่ยังมีอีกหลายๆคนที่จะสบายใจที่เราทำแบบนี้

 รวมทั้งตัวคุนเองด้วย

 

วันนี้คุนอาจไม่เข้าใจ

วันนึงคุนจะเข้าใจเอง.........

 

ปล* เรากำลังเลือกสีบ้านอยู่ ไม่ต้องสงสัยว่า

ผนัง หน้าต่าง บานประตู และรูปติดผนัง

ทุกสิ่งล้วนเป็นเรื่องราวของคุน...และ ปังปอนค์

 

เราไม่มีทางย้อนเวลากลับไปอีก

และคิดว่าถึงทำได้ก็จะ'ไม่ทำ'

เพราะคุนได้เจอในสิ่งที่ดีกว่าแล้ว

'เราอุ่นใจ'

 

สุดท้ายจริงๆ 

เราไม่เคยหยุดคิดถึง  ใครบางคน

เราไม่เคยหยุดห่วงใย ใครบางคน

และไม่เคยหยุดสนใจ เรื่องราว ของใครบางคน

แต่อย่าให้ต้องพูดว่า ไม่เคยหยุดรักเค้า เพราะมันจะทำร้าย...ทุกๆคน

 

ตอนนี้ เราก้ได้เปิดใจ ให้โอกาสตัวเองอีกครั้ง

ก้ไม่รู้จะไปกับแจ็คได้อีกแค่ไหน

นอกจากคุน   ก็มีแต่เค้าที่แหละที่ทนเราได้ 55+

และเข้าใจเราเสมอ ...

เราอาจรักเค้าได้ไม่เท่าคุน แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญ

เพราะอย่างที่แพรวมักพูดเสมอ...

 'คนที่เรารัก กับคนที่เราเลือก มันคนละคนกัน'

 

 

ไดหน้าที่ ทุกคนที่เข้ามาอ่านคง งงๆ (ถ้าอ่านจนจบนะ 55+)

ยกเว้นคงมีแต่ไอกุ๊ก หรือน้ำ ที่คงเข้าใจอะไรดี

กรุเชื่อว่า กรุทำดีที่สุดแล้ว

 

ไดอารี่เศร้าๆ หน้าสุดท้าย............................................

ต่อไป คุนจะเห็นแต่รอยยิ้มของเจ้าของไดแล้วนะคะ

 

C U Soon!!!!!!!!! สบายใจที่ได้พูดออกมา..........

Edit*

คิดถึง ความ ทรงจำดี ๆ เพื่อเป็นการเติมพลังให้หัวใจ

ได้ 'พองโต' เพื่อเก็บอากาศที่สดชื่นส่งไปเลี้ยงทั่วร่างกาย....

 

 

 

 

 

ดูแลตัวเองด้วย นะ ไอ น้องเม........

 

 

 

 

 

Leave me alone---*

สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น

sugarred