เดือนนี้

คำนวนค่าโอที  เดือนนี้แล้ว หมื่นกว่า ......  ขอให้สิ้นเดือนที่เฮ๊อะ

พระเจ้า .... ตอนนี้ กรอบ เยี่ยง มันฝรั่งทอดกันเรยทีเดียว

สาเหตุอันเนื่องมาจาก  

1.  ค่า เหล็กดัดที่บ้าน  19000 

2.  ค่า ผ้าม่าน 18000 (ผ้าห่าอะไร แพงขนาดนั้น)

3.  ค่ามือถือใหม่ 8000 กว่าๆ

หูย    น้ำตาไหลพราก

ตอนนี้ตาลเริ่มสนุกกับการทำงาน

หัวหน้าถาม :  ไหว ป่าววววว  ตาล

กรุ : ซาบายมากค่า ว๊า ฮ่าๆๆ (หัวเราะทั้งน้ำตา)

ใครจะไปรู้ว่าคนๆ นึงทำงานกี่ อย่าง 

ใครที่คิดว่า  งานหนัก  ท้อ เหนื่อย....

ขอท่านพบกับ สารคดีสร้างเสริมแรงใจ 

 ชุด ญ ถึก แห่ง ปี อี อี อี ....(ลากเลี่ยงด้วยน้า)

----------------------------------------------------

กาลครั้งหนึ่ง  หญิงสาว ตำแหน่ง Safety Engineer

ทำงาน เพื่อ ความปลอดภัย สุขภาพ ของพนักงาน รวมถึง

สิ่งแวดล้อม....ทั้งภายในและภายนอกที่มีผลกระทบต่อชุมชน

วันนี้ กิจกรรมของเทอ คือ...............

ช่วยผู้รับเหมา แยกขยะ !!!!!

ดูหน่วยก้านซะก่อน !!!!!!!

เอ้า  เพ่   อย่าเอาขวดน้ำมารวมกับ contaminated waste ดิ

อ้าววววววว    ทำกานเข้าไป  เท่านั้นยังไม่พอ

ปีนหอไปดูผู้รับเหมาอีก  555+ (ปีนโดยใช้บันไดลิง เหลืองๆอ่ะนะ)

ชีวิตตู แขวนบนเหล็กก้าน 20 มม. เนี่ยนะ  - -"

ภาพนี้ถ่ายด้วยตัวเอง  (สูงมากกกก  มื่อสั่นเรย)

กลัวผู้รับเหมา ถีบ ตกลงไปข้างล่างด้วย  555+

ยังไงก้สู้จ้า 

ปล* บ้านใกล้เสร็จแล้วนะ

คิดถึงลูกมาก ปอนด์

ใกล้ลอยกระทงแล้ว หวังว่าเทอจะมีความสุข

ก้าวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มที่สวยงาม*

ได้ฤกษ์  เขียนถึงที่ทำงานพอดี

วันนี้ครบรอบ 4 เดือน กับที่ทำงานใหม่นี้

งานใหม่

เพื่อนใหม่

เงินเดือนใหม่ (อันนี้ชอบ) ว๊าฮ่าๆๆๆ

พวกเราทำงานกับอย่างเหน็ดเหนื่อยและหวังว่ามันจะเกิดผลของงานที่มีคุณภาพออกมา

-----------------------------------------------------------------

ภาพงานเลี้ยงส่งพี่ปุ๋ย (ผู้บริหารระดับสูง)

The gang

อยากย้ายมาอยุ่ส่วน opertation  มากกว่าอีก  งิงิ

เราจาสู้ต่อปายยยย.... (ชุดหมีหรือชุดหมู)

ปล*คิดถึงคนที่ไม่ควรคิดถึง

ไปเที่ยว Building Team กับบริษัทมา สนุกดี

แม่น้ำแม่กลอง

แม่น้ำกว้างใหญ่สุดไกลตา ...แต่ไม่มากกว่า.... 'ใจคน'

รีสอร์ท ชื่อ บ้าน ท้ายหาด

สวนมะพร้าว

ไปเยียมชม พิพิทภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งสยาม

ทางเข้าก้แสนงดงาม

 สมันเด็ก ทางโรงเรียนพาไปทัศนศึกษา ดีใจดั่ง ลิงได้แก้ว

โลกนี้มี สองมุม

ในที่ มืดมิด  แสงน้อย ยังมีความหมาย

--

---

----

****

ยิ้มแรกในรอบ 3 เดือน...

(คนด้านข้างมาขอถ่ายรูปกับเราเอง แล้ว... แมร่งงง..ทำตาทำไมวะ 55+)

Ps*

25 Mins. iT's 2 late

I dnt care wat u say

'ปิดได'

0oจนกว่าเจ้าของไดจะหายดีo0

ปล.หวังว่าเรื่องเส้นขนานที่สุดปลายฟ้า คงไม่ใช่นิทานหลอกเด็ก

always luv u N' never over

ถึงคุน.......

คุนคงเข้าใจผิด

ที่คิดว่าทุกอย่างเป็น'ศูนย์'

สำหรับเราความทรงจำดีๆ

และภาพทุกภาพยังคงอยู่เสมอ

แต่ถามว่ามีประโยชน์อะไร

 ที่เราจะตกอยู่ในวังวนแบบนี้

จะก้าวไปข้างหน้าได้หรือ??? 

หากยังมัวแต่พะวงและหันกลับมามองด้านหลัง

หากยิ่งรับรู้มากขึ้นเท่าไหร่

คนเราย่อมห่วงใยและกังวลมากขึ้นเท่านั้น

รอยยิ้มและอ้อมกอดเรายังมีให้คุนเสมอ เวลาที่คุนต้องการ

แต่ตอนนี้คุนมีคนที่ยืนข้างๆ

คนที่คุนต้องมองและเดินไปข้างหน้าพร้อมๆกัน

หากเข้าใกล้กันยิ่งกว่านี้  วันนึงคนของคุนก้คงต้องรับรู้....

เรื่องราว..ที่ยังคงดำเนินต่อไปไม่จบสิ้นของพวกเรา

ทั้งๆที่มันควรจะจบนานแล้ว

จำได้มั้ย...ตอนที่คุนเจอสมุดไดอารี่ของเรา....

คุนรู้สึกยังไง.....

(ตอนนี้มันอยู่ที่ไหนเราก้ยังไม่รุ้เรย

อาจเป็นเพราะเข้มแข็งพอที่จะลืมมันแล้วมั้ง)

เค้าจะไม่เจ็บปวดหรอ???

ไม่มีใครหรอก ที่จะไม่รู้สึกอะไรเรย...

เคยได้ยินมั้ย  ว่า 'ความเจ็บปวดที่สุด มักแฝงอยู่ใต้รอยยิ้มที่สวยงาม'

เราอาจเห็นแก่ตัวที่ปกป้องความรู้สึกของตัวเอง

แต่ยังมีอีกหลายๆคนที่จะสบายใจที่เราทำแบบนี้

 รวมทั้งตัวคุนเองด้วย

วันนี้คุนอาจไม่เข้าใจ

วันนึงคุนจะเข้าใจเอง.........

ปล* เรากำลังเลือกสีบ้านอยู่ ไม่ต้องสงสัยว่า

ผนัง หน้าต่าง บานประตู และรูปติดผนัง

ทุกสิ่งล้วนเป็นเรื่องราวของคุน...และ ปังปอนค์

เราไม่มีทางย้อนเวลากลับไปอีก

และคิดว่าถึงทำได้ก็จะ'ไม่ทำ'

เพราะคุนได้เจอในสิ่งที่ดีกว่าแล้ว

'เราอุ่นใจ'

สุดท้ายจริงๆ 

เราไม่เคยหยุดคิดถึง  ใครบางคน

เราไม่เคยหยุดห่วงใย ใครบางคน

และไม่เคยหยุดสนใจ เรื่องราว ของใครบางคน

แต่อย่าให้ต้องพูดว่า ไม่เคยหยุดรักเค้า เพราะมันจะทำร้าย...ทุกๆคน

ตอนนี้ เราก้ได้เปิดใจ ให้โอกาสตัวเองอีกครั้ง

ก้ไม่รู้จะไปกับแจ็คได้อีกแค่ไหน

นอกจากคุน   ก็มีแต่เค้าที่แหละที่ทนเราได้ 55+

และเข้าใจเราเสมอ ...

เราอาจรักเค้าได้ไม่เท่าคุน แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญ

เพราะอย่างที่แพรวมักพูดเสมอ...

 'คนที่เรารัก กับคนที่เราเลือก มันคนละคนกัน'

ไดหน้าที่ ทุกคนที่เข้ามาอ่านคง งงๆ (ถ้าอ่านจนจบนะ 55+)

ยกเว้นคงมีแต่ไอกุ๊ก หรือน้ำ ที่คงเข้าใจอะไรดี

กรุเชื่อว่า กรุทำดีที่สุดแล้ว

ไดอารี่เศร้าๆ หน้าสุดท้าย............................................

ต่อไป คุนจะเห็นแต่รอยยิ้มของเจ้าของไดแล้วนะคะ

C U Soon!!!!!!!!! สบายใจที่ได้พูดออกมา..........

Edit*

คิดถึง ความ ทรงจำดี ๆ เพื่อเป็นการเติมพลังให้หัวใจ

ได้ 'พองโต' เพื่อเก็บอากาศที่สดชื่นส่งไปเลี้ยงทั่วร่างกาย....

ดูแลตัวเองด้วย นะ ไอ น้องเม........